II

Nie wiem już co to rozsądek, jak dla mnie tylko emocje mówią prawdę .W ostatnim tygodniu wszystko jest dla mnie jakieś takie zatracone. Tak się składa,że czuję się okropnie . W sumie.. została tylko nadzieja, że wszystko się ułoży.  Ta męcząca, straszna nadzieja,która powstrzymuje człowieka od zupełnej rezygnacji.. Kiedyś bylło inaczej.. a teraz ? Teraz coraz częściej przypominam sobie, że łzy istnieją . 
ja głupia ! Ciągle wierzę, że się ułoży. Że będzie jak dawniej... Może to efekt pieprzonych złudzeń albo poplątanej tęsknoty, ale moje myśli mnożą się z sekundy na sekundę. Pragnę być szczęśliwa, ale każda myśl jest gorsza od poprzedniej. 


Tak bardzo przejmuję się tym światem, że jest mi wszystko jedno. Jestem za młoda na życiowe decyzje.

I

Wytłumaczyłam już sercu że nic już nas nie łączy, że nie może na nic liczyć, i że w niedługim czasie w ogóle już nie będziesz nic znaczył.. Szkoda, że do serca to nie dociera .

I ja wiem, że kiedyś o mnie pomyślisz. Może przez minute ,sekunde ? Ale pomyslisz przez ten ułamek czasu. Bede jedynąmyślą w twojej głowie. Może wtedy będziesz palił szluga zablokiem ? Może będziesz leżał probować zasnąć? A możebędziesz z nią? Wtedy przeleci ci przed oczami wszystko:nasze rozmowy, sms-y, uśmiechy. Ja wiem że wtedy zatęsknisz...